- 0 +

Randka z żubrem

Randka z żubrem

RDLP w Krośnie

 

Opis ogólny

Żubr w Polsce kojarzony jest przede wszystkim z Puszczą Białowieską. Nie każdy jednak wie, iż żubry można spotkać także w Bieszczadach. Stado tu występujące pochodzi z linii białowiesko-kaukaskiej i od kilkudziesięciu lat znajduje się pod troskliwą opieką leśników z Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie. Prowadzą oni działania niezbędne dla skutecznego zwiększenia liczby żubrów żyjących na wolności, takie jak zapewnienie opieki weterynaryjnej, dokarmianie w okresie zimowym i poprawę komfortu ich życia. Bardzo istotnym elementem ochrony żubra w Polsce jest popularyzacja wiedzy na temat biologii i potrzeby ochrony tego gatunku. Z pomocą środków unijnych Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Krośnie we współpracy z nadleśnictwami prowadzi hodowlę zagrodową, w ramach której powstała Zagroda Pokazowa Żubrów na terenie leśnictwa Muczne, udostępniana turystom. Obiekt służy edukacji przyrodniczej i jest jedną z największych atrakcji turystycznych regionu. Ponadto nadleśnictwa zaangażowane w ochronę żubra w Bieszczadach sukcesywnie prowadzą akcje edukacyjno-informacyjne z zakresu biologii żubrów oraz ich znaczenia.

Okiem przyrodnika

Żubr jest gatunkiem zagrożonym w skali całej Europy, w Polsce objętym ochroną gatunkową. Zasięg jego występowania jest ograniczony, a wielkość populacji nie gwarantuje przetrwania gatunku. Populacji bieszczadzkiej zagrażają choroby, głównie gruźlica bydlęca, gdyż żubry są zwierzętami szczególnie wrażliwymi na infekcje i pasożyty. Dlatego, by je skutecznie chronić, konieczne jest monitorowanie stanu ich zdrowia i zapewnienie im opieki weterynaryjnej. Poważny problem bieszczadzkich stad żubrów stanowi także ich niska zmienność genetyczna, która w połączeniu z niską liczebnością stwarza niebezpieczeństwo wyginięcia gatunku. Z tego względu konieczne jest wzbogacanie puli genowej stad poprzez wprowadzanie do środowiska żubrów sprowadzonych z zagranicy. RDLP w Krośnie współpracuje z właściwymi do spraw żubrów organami ze strony Słowacji i Ukrainy w zakresie hodowli i ochrony żubrów w obszarze przygranicznym.

Obecnie populacja bieszczadzkich żubrów składa się z dwóch subpopulacji: wschodniej, obejmującej teren nadleśnictw Stuposiany, Lutowiska i Cisna, i zachodniej, obejmującej teren nadleśnictw Baligród, Lesko i Komańcza. Do niedawna żubry z tych dwóch subpopulacji praktycznie nie kontaktowały się ze sobą, ale od kilku lat pojawiają się sygnały świadczące o stykaniu się osobników z tych dwóch zbiorowości. W ostatnich latach zauważalny jest systematyczny wzrost liczebności żubrów w Bieszczadach, można więc mówić o sukcesie działań podejmowanych przez leśników z regionu RDLP w Krośnie.  

Ciekawostki

Polskie żubry są potomkami 12 sztuk wolno żyjących zwierząt – założycieli, i podzielone są dwie linie hodowlane: białowieską (nizinną) i linię zamieszkującą tereny górzyste (linia białowiesko-kaukaska). W Polsce we wszystkich ośrodkach zamkniętych (zagrody pokazowe, ogrody zoologiczne itp.) i  stadach wolnych utrzymywane są żubry należące do linii białowieskiej, jedynym stadem z linii białowiesko – kaukaskiej jest stado w Bieszczadach. Obecnie na obszarze Polski żyje 5 stad wolnych: w Puszczy Białowieskiej, Puszczy Knyszyńskiej, Puszczy Boreckiej, w Bieszczadach oraz stado zachodniopomorskie. 

Fot. Tomasz Różycki

Co nowego

Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie udało się pozyskać środki unijne na działania ochronne na rzecz bieszczadzkiej populacji żubra. Przedsięwzięcie realizowano we współpracy z nadleśnictwami: Baligród, Komańcza, Lutowiska i Stuposiany. Celem było poprawienie komfortu życia stada, co w konsekwencji ma doprowadzić do zwiększenia liczebności i zasięgu występowania gatunku Zakupiono paszę i siano do dokarmiania stad oraz utworzono miejsca, w których odbywają się zimowe dokarmiania. Przygotowano oczka wodne, co zwiększyło dostęp zwierząt do wody. Przeprowadzono także odkrzaczanie i koszenie na łąkach i pastwiskach dostosowując te tereny do potrzeb pokarmowych żubrów. Prowadzono nadzór nad stadami, w tym monitoring stanu zdrowia i opiekę weterynaryjną. Wybudowano i wyremontowano istniejące na obszarze RDLP Krosno zagrody adaptacyjne, a także odłownie. Podjęte działania edukacyjne (strona internetowa, tablice edukacyjne, warsztaty, broszury) pomogły zapoznać społeczeństwo z metodami ochrony żubra i upowszechnić działania ochronne realizowane przez leśników. Pokazowa zagroda jest natomiast miejscem, gdzie można podziwiać i obserwować te zwierzęta w ich naturalnym środowisku.

Praktyczne wskazówki

Pokazowa zagroda żubrów znajduje się na terenie leśnictwa Muczne, przy drodze Stuposiany – Tarnawa Niżna, nad potokiem Czerwonym, ok. 2 km przed miejscowością Muczne. Obecna zagroda jest kontynuacją hodowli żubra w Bieszczadach, która została zapoczątkowana w 1963 r. zagrodą aklimatyzacyjną nad potokiem Żwir w Nadleśnictwie Stuposiany. Zagroda zajmuje powierzchnię leśną ok. 8 ha i pozwala obserwować zwierzęta w ich naturalnym środowisku. Teren porośnięty jest starymi jodłami i świerkami, a przez środek przepływa potok Czerwony dostarczający żubrom wody.

Fot. Tomasz Różycki

Dla zwiedzających przygotowano platformy widokowe zapewniające możliwość obserwacji żubrów niezależnie od pogody. Obiekt służy edukacji przyrodniczej i jest jedną z największych atrakcji turystycznych regionu.

Żubry oglądać można codziennie w godzinach 9.00 – 19.00. Zwiedzanie jest bezpłatne.

Istnieje możliwość zwiedzania zagrody z przewodnikiem.

Więcej informacji o bieszczadzkich żubrach na stronie www.ochronazubra.rdlp-krosno.pl

 



wstecz

Partnerzy Projektu
Beneficjent Główny
  • Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Krośnie
Dane adresowe
Partnerzy Projektu
  • Nadleśnictwo Baligród
  • Nadleśnictwo Komańcza
  • Nadleśnictwo Lutowiska
  • Nadleśnictwo Stuposiany
Dane adresowe
Galeria zdjęć
Wszystkie zdjęcia
Newsletter
Jeśli chcesz być powiadamiany o nowościach zapisz się do biuletynu!
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach Programu Infrastruktura i Środowisko
Dofinansowano ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej